CURULIS Magistratus


CURULIS Magistratus
CURULIS Magistratus
apud Romanos, dictus est, cui ius erat Sellae Curulis, ut Dictor, Consul, Censor, Praetor, Aedilis Curulis. His orti Nobiles dicebantur, ob imagines Maiorum, qui Magistratus Curules gesserant: quemadmodum ii Noti appellati sunt, quorum non Maiores quidem, ipsi vero Magistratus Curules gessere: ii vero qui nec ipsi, nec Maiores id dignitatis tenuêre, Ignobiles nuncupari soliti sunt. Fuit autem Curulis sella ex ebore, unde Horatio Curule ebur, l. 1. Ep. 6. v. 53. 54. cuius forma in nummis crebro expressa: nec dissimilis sellis iis, quas Belgae Hispanicas appellant, et quarum in aulis usus, Describit Plutarchus in Mario, et incurvis pedibus eas fuisse ostendit. Itaque in Glossis priscis Sella Curulis explicatur, Α᾿γκυλόπους θρόνος βασιλικὸς. Sicuti autem Senatorum humiles erant sedes, ita hae Sellae sublimes et excelsae fuêre. Silius, l. 8. v. 487.
Haec altas eboris decoravit honore Curules.
Et Lucan l. 5. v. 16.
Lentulus e celsa sublimis sede profatur.
Non quod sellae ipsae altissimae, sed quod adiuncti plures gradus. Cassiodorus, Ep. l. 6. Sellam curulem pro sua magnitudine multis gradibus enisus ascendit. Nec ex ebore solum, unde Graeci ἐλεφάντινον θρόνον aut δἰφρον talem sellam vertunt, factae sunt, sed caelatae insuper ac sculptae: Unde Lipsius, In iis, ornatur causâ, signa fuerunt: Ovid. de Ponto, l. 4. Eleg. 9. v. 27.
Signa quoque in sella nôssem formata Curuli,
Et totum Numidae sculptile dentis opus.
Earum auctor apud Romanos Tarquinius fuit Priscus, origo ab Hetruscis, teste Liviô, l. 1. c. 8. Nomen a curru, quia in curru, quô honoris gratiae in Curiam vehebantur Magistratus Curules, sella erat, supra quam considerent, A. Gellius, l. 3. c. 18. Isidorus vero sellas post currus vehi solitas refert, cum ait: Consules olim et Praetores, ob longinquitatem viae curru in forum provectos: ideoque et sellas, quae post eos vehebantur, in quibus sedentes iura redderent, Curnles dictas. Verius Lipsius a Curibus, Sabinorum oppido, nomen deducit. Curru autem in Curiam vehi L. Caecilio Metello honoris causâ pimum concessum fuisse, vetus marmor in eius elogium sculptum ostendit: L. CAECILIUS L. F. METELLUS PONT. MAX. COS. II. DICTATOR. MAG. EQ. XV. VIR. AGRIS. DANDIS. QUI. PRIMUS. ELEPHANTOS. PRIMO. PUNICO. BELLO. DUXIT. IN. TRIUMPH. PRIMARIUS BELLATOR. OPTIMUS. ORATOR. FORTISSIMUS. IMPERATOR. AUSPICIO. SUO. MAXIMAS. RES. CESSIT. MAXIMO. USUS. HONORE. SUMMA. SPIENTIA. MAXIMUS. SENATOR. EX. AEQUO. PECUNIAM. PARTAM. SINGULIS. LIBERIS. RELIQUIT. CLARISSUMUS. IN. CIVITATE. FUIT. TRIBUTUM. EI. UT. QUOTIENS. IN. SENATUM. IRET. CURRU. VEHERETUR. AD. CURIAM. QUOD. A. CONDITO. AEVO. NULLI. ALII. CONTIGIT, apud Oiselium, Notis in A. Gellii locum supra citatum. Bellô Gallicô sellas has, quae dignitatis alias insigne fuerunt in funestum usum esse versas, docet Florus, l. 1. c. 13. Fusô enim ad Alliam Romanorum exercitu, iamque appropinquantibus Urbi Gallis Senonlbus, Maiores natu amplissimis usi honoribus, in sorum coeunt, ibi devovente Pontifice, Diis Manibus se consecrant: statimque in suas quisque aedes regressi, sicut in trabeis erant et amplissimo cultu, in Curulibus sellis sese posuerunt: ut, cum venisset hostis, in sua dignitate morerentur. Et paulo post, Ubi sedentes in Curulibus suis praetextatos senes, velut Deos geniosque venerati, mox eosdem, postquam esse homines liquebat, alioqui nihil respondere dignantes, pari vecordiâ (Galli) mactant. Sed et aliquando vox Curulis substantive sumitur, notante Stadiô in Florum, l. 1. c. 5. et tum praecipuum aliquem Magistratum officiumque designat.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Curūlis sella — (röm. Ant.), zusammenlegbarer Stuhl ohne Lehne mit 4 krummen Füßen, mit Leder überzogen u. mit Elfenbein eingelegt; Anfangs Thron der Könige, während der Republik Sitz der höheren Magistratspersonen (Consuln, Prätoren, Dictatoren, Censoren u.… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Magistrātus — (lat.), bei den Römern ebensowohl das obrigkeitliche Amt wie die dasselbe bekleidende Person. Ursprünglich war die gesamte Regierungsgewalt im Besitz der Könige vereinigt, von denen die wenigen etwa nötigen Beamten eingesetzt wurden. Nach ihrer… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • MAGISTRATUS — I. MAGISTRATUS apud Romanos, varii fuêre. Varro apud A. Gellium l. 13. c. 12. In Magistratu, inquit, habent alii vocationem, alii prensionem, alii neutrum. Vocationem, ut Consules, et ceteri, qui habent imperium: Prensionem, ut Tribuni Plebis et… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • МАГИСТРАТ —    • Magistrātus,          означает как правительственную должность, так и само начальственное лицо.          a) Во время Республики.          Оридинарными и непременными М. были: консулы, цензоры, преторы, эдилы, квесторы, народные трибуны, в… …   Реальный словарь классических древностей

  • КУРУЛЬНЫЙ —    • Curūlis, см. Magistratus, Магистрат, A …   Реальный словарь классических древностей

  • Praetor — was a title granted by the government of Ancient Rome to men acting in one of two official capacities: the commander of an army, either before it was mustered or more typically in the field, or an elected magistrate assigned duties that varied… …   Wikipedia

  • Curule seat — Two pairs of bronze legs, belonging to sellae curules, preserved in the museum at Naples (Museo Borbonico, vol. vi. tav. 28); and a sella curulis, copied from the Vatican collection.[1] …   Wikipedia

  • Magistratur — (lat. magistratus, von lat. magister)[1] war die abstrakte Bezeichnung für die höchsten Ämter in der Römischen Republik. Eine Person, die eines dieser Ämter bekleidete, wurde als Magistrat bezeichnet[2]. Die traditionelle Abfolge der Ämter war… …   Deutsch Wikipedia

  • Curule chair — According to Livy the curule chair originated in Etruria, and it has been used on surviving Etruscan monuments to identify magistrates, [Thomas Schäfer, Imperii insignia: Sella Curulis und fasces. Zur Repräsentation römischer Magistrate , (Mainz) …   Wikipedia

  • CONSUL — tutor annuus erat Romanae Rei publ. publici consilii princeps, et exercitus Dux. Summum vero apud Romanos dignitatis fastigium fiut post exactos Reges a Iunio Bruto prim um inttoductum, an. Urb. Cond. 244. Consulem perpetuum se Vitellius creavit …   Hofmann J. Lexicon universale


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.